Westvlaams

In het West-Vlaams:

(Moeder tot zoon) Ge moe gy nu ne kièè kiekk'n noa dien toafle ...! 't Is oal kaffie neev'nst joen zatte. G'ee weere gebrield nièè ... nen brielpot daj gy zyt ...!" (en tot de dochter) "En gy ...!" Ge moe'gy dao nie zitt'n gidder'n ... van ge zie wok zuk'een brielkoente ...! Kiekt maor ekièè an joen voet'n ... 't is ool bruuslienge up de groend ... 't ligt teetne voir ne gièèl nest kiek'ns ...!"

En in Standaardnederlands:

Moet je nu eens kijken naar die tafel! Er ligt overal koffie naast je kopje. Je hebt weer gemorst, he ... wat ben je toch een morspot! En jij! Je moet daar niet zitten giechelen ... want je bent ook een morspot! Kijk maar eens naar je voeten ... er liggen overal kruimels op de grond, er ligt genoeg te eten voor een heel nest kippen!

Internet is net als televisie niet ideaal voor dialect: de standaardtaal wordt daar altijd gebruikt en zo versterkt het uniforme karakter de achteruitgang van dialect, dat alleen gesproken wordt en amper geschreven. Bijvoorbeeld online zoeken doe je automatisch in de standaardtaal, waardoor regionale uitdrukkingen minder opduiken in de zoekresultaten. Alleen wikipedia heeft teksten in dialect, bijvoorbeeld hier (West-Vlaams) en hier (Oost-Fries).

Landsgrenzen worden vaak als permanente en logische grenzen opgevoerd door de nationale staten, terwijl in werkelijkheid aan de beide kanten van de grens.. Zo wordt het West-Vlaams, dat in het westelijke deel van Zeeuws-Vlaanderen wordt gesproken, tegenwoordig tot het Zeeuwse dialect gerekend i.p.v. het Vlaams West-Vlaams op de landkaart

In Vlaanderen werden Westvlamingen lange tijd weggezet als stereotiepe stugge, dwaze boeren, die een -voor buitenstaanders haast onverstaanbaar- dialect spreken.